سولیکو، مینو یا ایران خودرو/ غول بعدی اکوسیستم فناوری کشور کیست؟


به گزارش Invest Direct، همانطور که اکوسیستم استارتاپی یا اکوسیستم فناوری کشور متولد شد و به اقتصاد دیجیتال جان بخشید، دغدغه همه بازیگران بخش خصوصی، دولت، حاکمیت و غیره است. ارتباط بخش سنتی با فعالان این حوزه بود. همه این افراد در سخنان خود به یک «حلقه مفقوده» در زنجیره ارزش اقتصاد دیجیتال اشاره کردند و آن عدم ورود بخش سنتی به این حوزه بود. سرمایه گذاران و فعالان بخش سنتی اقتصاد، اکوسیستم استارتاپی را به شوخی گرفتند.

چه پیشرفتی در انتظار اکوسیستم فناوری است؟

با این حال، بسیاری از فعالان بخش اقتصاد سنتی، اکوسیستم استارت آپی یا اکوسیستم فناوری دیجیتال را جدی نمی گیرند. وقتی «علی انصاری» در همایش بازیگران استارت آپی با کنایه گفت: از چند استارتاپ صحبت می کنید؟ یا زمانی که هنگام صحبت با سرمایه گذاران خطرپذیر فعال در این زمینه، متوجه می شوید که تعداد سرمایه گذاری ها در این زمینه چقدر پایین است. می توان درک کرد که چرا بخش سنتی اقبال چندانی به این اکوسیستم نشان نمی دهد. واقعیت این است که اقتصاد دیجیتال همچنان سهم بسیار کمی در جهان و ایران دارد، حتی اگر شرکت‌های نوآور دنیا حرف اول و آخر را در اکوسیستم فناوری بورس بزنند یا ثروتمندترین افراد جهان در آن فعال باشند. این حوزه در ایران هنوز کیلومترها با آن وضعیت فاصله دارد. شرکت های فناور ایرانی جایگاه خاصی در بورس و اقتصاد کشور ندارند و میلیاردرهای ایرانی از هر صنعتی هستند به جز فناوری. همه اینها دست به دست هم می دهد تا بتوانیم از منظر فعالان اقتصاد سنتی به این اکوسیستم یا همان اکوسیستم فناوری مورد علاقه خود نگاه کنیم و بفهمیم چرا می گویند کل این اکوسیستم گردش مالی مشابه شربت پرتقال ندارد. در تولید نوشیدنی

تغییر دیدگاه بازیگران سنتی نسبت به اکوسیستم فناوری

علیرغم همه مشکلات ذکر شده، بازیگران سنتی در یکی دو سال اخیر سعی کرده اند این نگاه را تغییر دهند و با دید به آن نگاه کنند. نگرش صحیحی که از این پس باید زیرساخت های آن ایجاد شود. گروه صنعتی گلرنگ یکی از این شرکت ها بود که سال گذشته وارد اکوسیستم استارتاپی کشور شد و توانست عنوان گلرنگ دراگون را از آن خود کند. گلرنگ با صرف هزینه هایی که برای این گروه هزینه های کلانی محسوب نمی شود، توانست محبوب ترین ستاره سال گذشته در اکوسیستم استارتاپی و اکوسیستم فناوری باشد. گلرنگ اولین گروه اقتصادی سنتی نیست که وارد دنیای فناوری کشور می‌شود، اما ورود پرشوری داشته و ورود متفاوتی را به نمایش گذاشته است. بنابراین بیش از دیگران برجسته می شود و توجه را به خود جلب می کند.

از سوی دیگر در هفته های گذشته مصاحبه ای با مدیران گروه ماموت پلاس در رسانه ها منتشر شد که از آن مشخص شد گروه صنعتی ماموت نیز قصد ورود جدی به این حوزه را دارد. واقعیت این است که ماموت سال‌ها پیش از طرف مکس هولدینگ وارد این فضا شد و اکنون به نظر می‌رسد که با ایجاد Mammoth Plus قصد دارد آن ورودی را تثبیت کند یا صدای بیشتری ایجاد کند. هلدینگ مکس تاکنون چندین گروه استارتاپی را در کشور معرفی کرده است که به جز گروه «ازکی»، ممکن است بقیه این تیم ها آنطور که باید موفق نباشند. این اتفاق در حالی رخ داد که چندین سال از عمر مکس هلدینگ می گذشت و تولید بسیار موفق در این سال ها را نمی توان کارنامه درخشانی دانست. به نظر می رسد گروه ماموت که وظیفه ورود به فضای استارت آپی را به مکس هلدینگ سپرد، حالا تصمیم جدیدی برای انجام کارهای بزرگتر با ماموت پلاس گرفته است.

سایت ماموت پلاس از پروژه هایی که این تیم در آنها سرمایه گذاری کرده است اطلاع رسانی نمی کند، برعکس گروه گلرنگ حتی اعلام نکرده است که در چه زمینه ای به دنبال فعالیت و در کدام شاخه فناورانه سرمایه گذاری است. در گفت و گوی مطبوعاتی مدیر این مجموعه تنها اعلام شد که قصد دارند روی استارتاپ های مرحله اولیه سرمایه گذاری کنند. موضوعی که تا حد زیادی با سیاست سافرنگ تفاوت دارد. باید گفت این سیاست حداقل در آینده نزدیک نمی تواند زمینه رقابتی ایجاد کند. از سوی دیگر نباید فراموش کرد که جای خالی بسیاری در اکوسیستم استارتاپی کشور وجود دارد. در بیشتر حوزه های بازار تجارت الکترونیک کشور، تنها مجموعه خاصی از بازیگران مهم و برجسته وجود دارد و انحصار ناخودآگاه در دست چند شرکت است. این اتفاق خوبی برای رشد این بازار نیست و حضور شرکت های سنتی مانند گلرنگ یا ماموت پلاس حداقل می تواند این قاعده را زیر پا بگذارد و بازار رقابتی ایجاد کند. بازاری که در نهایت منجر به رشد تجارت الکترونیک و تمامی مشارکت کنندگان و خریداران خواهد شد.

میدان رقابتی جدید

نگرانی‌ای که سال‌ها پیش در سخنرانی‌های دولتمردان و شرکت‌کنندگان بخش خصوصی مطرح شد، دیگر دغدغه‌ای نیست و به انتخابی برای شرکت‌کنندگان در اقتصاد سنتی کشور تبدیل شده است. این بازیگران متوجه شده اند که باید دید خاصی برای بازار داشته باشند و بهتر است از این پس زیرساخت ها را فراهم کنند. نبود شرکت های فناوری خارجی در کشور باعث شده تا کاربران نهایی نتوانند از خدمات بین المللی استفاده کنند، اما از سوی دیگر این فرصت را برای فعالان اقتصادی بیشتر فراهم کرده است تا در این فضا بدون رقبای جهانی فعالیت کنند. باید بار دیگر تاکید کرد که این موضوع به نفع مصرف کنندگان نیست، بلکه واقعیتی است که در جامعه مدرن گسترش یافته و فعالان اقتصادی را به فعالیت بیشتر در این فضا (اقتصاد دیجیتال) ترغیب می کند.

آینده چطوری میشه؟

اگر تا دیروز ایرانسل و اولین شرکت به عنوان شرکت های غول پیکر در دنیای تجارت الکترونیک آنلاین شناخته می شدند، اکنون عرصه بازی تغییر کرده و بازیکنان سنتی تری ظاهر شده اند. آنها قصد دارند در رقابت جدیدی شرکت کنند که قبلاً برایشان مهم نبود و به نظر می رسد امروز برای آنها اولویت ندارد. در واقع این شرکت های بزرگ با چشم به راه این اقدام را انجام داده اند و در حال حاضر در حال کاشت هستند و امکان برداشت را برای فردا می گذارند که در چند سال آینده اتفاق خواهد افتاد. ورود این بازیگران بزرگ می‌تواند مانع از ورود سازمان‌های بزرگ دولتی و دولتی به این اکوسیستم شود و این سود را به همراه داشته باشد که این شرکت‌ها به مصادره دولتی تبدیل نشوند، هرچند از نظر برخی کارشناسان، این شرکت‌های بزرگ همچنین به ارتباطات و ارتباطات دسترسی دارند، اما در نهایت لباس اصلی آنها لباس های بخش خصوصی است و شاید بتوان امیدوار بود که رقابت در آینده اکوسیستم استارتاپی جذاب تر و هیجان انگیزتر شود. .

به گفته نویسنده، اکنون فرصت خوبی است تا بپرسیم بازیگر بعدی پس از گروه صنعتی گلرنگ و گروه ماموت کیست؟ مثلا گروه سولیکو که با این فضا بیگانه نیست وارد میدان می شود یا یک شرکت سنتی دیگر مثلا گروه مینو تصمیم می گیرد در این فضا حضور داشته باشد؟ شما چی فکر میکنید؟

برای مطالعه اخبار بیشتر در مورد استارتاپ ها و اکوسیستم فناوری کشور، به صفحه اخبار Startup Invest Direct مراجعه کنید.

دیدگاهتان را بنویسید